De Barsoi is door zijn grootte, zijn rijke, glanzend gegolfde vacht in prachtige kleurschakeringen, zijn lang, smal, scherp besneden en zeer edel hoofd, zijn harmonische verhoudingen, zijn sierlijke belijningen, zijn elegant, lichtvoetig gangwerk en zijn nobele, trotse uitstraling een van de meest aristocratische der windhonden.

Zijn schoonheid paart hij aan zijn kracht, moed en snelheid zodat hij een geducht jager is, ook op gevaarlijk wild zoals wolven.

Bij de Barsoi stond vroeger de doelmatigheid voor de jacht voorop, waarbij slechts in mindere mate aan het uiterlijk aandacht werd gegeven. Aan de schoonheid van de windhonden die gefokt werden door edelen werd echter meer aandacht geschonken dan aan de windhonden die door boeren of jagers werden gefokt. De edelen hadden niet alleen meer oog voor schoonheid maar hadden ook ruimere middelen om niet boven alles het nut van de windhond in zijn werk voorop te hoeven stellen. Zij hielden Barsoi's veelal voor hun plezier en gebruikten ze weliswaar ook voor de jacht maar dan als sport en niet als vanger van prooi, bestemd voor de dagelijkse maaltijd van de eigenaar.

In de loop der eeuwen en langs vele tientallen generaties is de Russische Barsoi gevormd tot de elegante, nobele windhond die hij nu is met een schitterend hoofd, krachtig en scherp belijnd, gevat in een rijke, glanzende kraag. Een diep lichaam, krachtige lendenen langzaam gebogen aflopend in een breed, sterk bekken en afgerond met een lange, volbehaarde ruim gebogen staart.

Van oudsher werde de Barsoi in Rusland gebruikt voor de jacht op wolven. De Barsoi's werden daarbij in paren van 3 (Sworra's) ingezet; altijd 2 teven en 1 reu omdat bij meer dan 1 reu in 1 team gemakkelijk onderlinge vechtpartijen om het leiderschap ontstonden. Tijdens deze jachtsessies bleek ook de moed van de Barsois: durfden zij de strijd met de wolven niet aan, dan waren ze ongeschikt voor de fok. Allleen de snelste, behendigste jagers werden voor de fokkerij uitverkoren. Op deze wijze werd een "natuurlijke" selectie op de vaardigheid als jacht/windhond doorgevoerd waarbij een krachtig, lang hoofd met sterke kaken eveneens een belangrijk selectiecriterium was.